Goede boodschap
Het Griekse woord 'evangelie' betekent 'goede of blijde boodschap'. De term komt in het Nieuwe Testament vaak voor, het meest in de brieven van Paulus. Opvallend is dat dit woord in het Nieuwe Testament steeds in het enkelvoud staat. Het heeft daar betrekking op Jezus' verkondiging van de nabijheid van het Rijk Gods. Ook slaat 'evangelie' op de door Jezus' volgelingen verkondigde goede boodschap dat Jezus in zijn optreden al op inspirerende wijze gestalte heeft gegeven aan Gods koningschap.


De vier evangelisten, Spinello Aretino, 1387. San Miniato al Monte, Florence )foto: Web Gallery of Art - wga.hu)

Boek
De blijde boodschap werd aanvankelijk alleen mondeling doorgegeven. Zo duidt Paulus zijn prediking vaak aan als 'mijn evangelie'. In de loop van de tweede eeuw is 'evangelie' ook de aanduiding geworden van een boek dat een schets geeft van de betekenis van Jezus' levensloop voor het Heil der mensen, met bijzondere nadruk op zijn Lijden en dood. Omdat er toen reeds vele geschriften van dat type in omloop waren, werd het woord 'evangelie' in het vervolg ook in het meervoud gebruikt.

Vier evangeliën
Het Nieuwe Testament telt vier canonieke evangeliën: Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes. Een korte inhoud van deze vier geschriften wordt gegeven in het artikel Nieuwe Testament van deze encyclopedie.