Kort
Iedere diocesane bisschop is verplicht om elke vijf jaar een bezoek aan Rome te brengen, teneinde de graven van de apostelen Petrus en Paulus te vereren en bij de paus verslag uit te brengen over de toestand van zijn bisdom. Dit wordt het Ad-liminabezoek genoemd.

Drempels
‘Ad limina’ betekent letterlijk 'naar de drempels'. 'Drempels' slaat hier op de graven van de apostelen Petrus en Paulus. Graven werden sinds de 2de eeuw voor Christus namelijk als drempels aangeduid; het graf was als een drempel tussen het aardse en het bovenaardse leven. In de 16de eeuw werden alle bisschoppen door de paus verplicht te pelgrimeren ‘naar de graven van de apostelen’ (‘ad limina apostolorum’) teneinde bij de Heilige Stoel voor hun doen en laten verantwoording te leggen.


De Nederlandse bisschoppen vieren de eucharistie bij het
graf van Petrus tijdens het Ad-limina-bezoek van 2004 (Foto: RKK)

Verantwoording afleggen
Tijdens een ad-liminabezoek haalt een bisschop, in zijn functie als hoofd van een particuliere kerk, de banden aan met de paus, het hoofd van de universele kerk. De bisschop verantwoordt zich als het ware aan de paus en zijn bestuursapparaat, de Romeinse Curie. Daarom brengt de bisschop verslag uit van de actuele situatie van zijn Bisdom. Ook ontvangt hij van de paus raadgevingen en, indien nodig, vermaningen. Overigens is het nog altijd zo, dat iedere bisschop bij de Ad limina persoonlijk een bezoek brengt aan het graf van Petrus, gelegen onder de Vaticaanse Sint-Pietersbasiliek en het graf van Paulus, gelegen in de basiliek van Sint-Paulus-buiten-de-Muren.

Kerkprovincies
In de huidige Ad-liminapraktijk gaat een diocesane bisschop in de regel samen met de collega-bisschoppen van zijn kerkprovincie naar Rome. Zo gaan de leden van de Nederlandse bisschoppenconferentie altijd gezamenlijk naar Rome, omdat Nederland één kerkprovincie vormt.

		Overzicht Ad-liminabezoeken Een beknopte beeldimpressie van alle Ad-liminabezoeken sinds 1988 was tijdens het Ad-liminabezoek van 2004 te zien in het RKK-programma Studio RKK.
					Studio RKK 00:02:08

Drie momenten
Het treffen van de paus door een bisschop, of de verzamelde bischoppen van een kerkprovincie, kent drie momenten:
1. De bisschoppen vernieuwen hun eed van trouw aan de Heilige Stoel.
2. De bisschoppen overhandigen rapporten over de toestand van hun diocesen aan het Staatssecretariaat en de Congregatie van de Bisschoppen.
3. De paus houdt een toespraak, waarbij hij zijn visie geeft op de uitdagingen waarvoor de RK-Kerk in de betreffende diocesen staat.

Een stukje geschiedenis
Al in de eerste eeuwen van de Kerk bezochten bisschoppen de opvolger van de apostel Petrus om hem kwesties van theologische of kerkbestuurlijke aard voor te leggen. Later werd het voor bisschoppen van het Italiaanse schiereiland een plicht om eens in de twee jaar met de bisschop van Rome een provinciaal concilie te houden. In de 5de eeuw bepaalde paus Leo I dat ook de drie bisschoppen van Sicilië voor een dergelijk concilie naar Rome moesten komen. Van paus Gregorius I (6de eeuw) is de regel dat de Siciliaanse bisschoppen om de vijf jaar naar Rome dienden af te reizen.

		Wat vinden Nederlandse katholieken van hun Kerk? Het RKK-programma Kruispunt voerde in aanloop naar het Ad-limina-bezoek van 2004 een onderzoek uit onder 500 katholieken die minstens eenmaal per maand naar de kerk gingen. Centrale vraag: Wat vinden Nederlandse katholieken zelf van hun Kerk? In de uitzending van 7 maart 2004 werden de resultaten gepresenteerd.
					Kruispunt TV 00:05:43

Middeleeuwen
Een Romeins concilie besloot in 743 dat alle bisschoppen die door de paus gewijd zijn, jaarlijks op Ad-limina-bezoek moeten gaan. Dat gold echter alleen voor de bisschoppen die vlakbij Rome resideerden. Bisschoppen die verder weg woonden, konden volstaan met een brief waarin zij blijk gaven van hun trouw aan de paus. Later beloofden bisschoppen voorafgaande aan hun wijding dat zij of hun afgevaardigden jaarlijks de Heilige Stoel en de apostelgraven zouden bezoeken. De paus kon hen daarvan dispenseren.

Vijfjaarlijks
Het was paus Sixtus V die van het Ad-liminabezoek een plicht voor alle diocesane bisschoppen maakte. In zijn constitutie Romanus Pontifex (1585) legde hij de termijnen, de onderwerpen en de orde van dienst van het Ad-limina-bezoek vast. Paus Pius X legde in 1909 de vijfjaarlijkse termijn van de Ad-limina vast. Ook bepaalde hij dat iedere bisschop om de vijf jaar een geschreven rapport naar Rome moest sturen. Dat rapport wordt geschreven aan de hand van een door de Curie opgestelde vragenlijst. Deze vragen informeren bijvoorbeeld naar diocesane statistieken, de bedreigingen en kansen voor de Kerk, en de wijze waarop de bisschop leiding geeft.

		Ad-limina 2004 Tijdens het Ad-liminabezoek van 2004 verzorgde Kruispunt een speciale uitzending vanuit Rome. Daarin zit behalve een impressie van het bezoek ook een uitgebreid interview van Kruispunt-presentator Leo Fijen met de zeven Nederlandse bisschoppen.
					Kruispunt TV 00:43:03

Nederlands Ad-limina-bezoek van 1988
Ten tijde van het pausbezoek in mei 1985 bereikte de Polarisatie in de Nederlandse kerkprovincie een hoogtepunt. Tijdens het eerstvolgende Ad-limina-bezoek, in 1988, prees paus Johannes Paulus II de Nederlandse bisschoppen voor hun inspanningen om de verstoorde verhoudingen te verbeteren en moedigde hen aan om door te gaan op de ingeslagen weg. Ook roemde hij de relatief grote inzet van lekengelovigen in ons land.

Ad-limina van 1993: Nederland missieland
Het Ad Limina-bezoek van 1993 gaf een heel ander beeld. Ten eerste gaf de paus aan dat hij de situatie in Nederland niet langer als uitzonderlijk zag. De Secularisatie, in Nederland bijzonder krachtig op gang gekomen, sloeg inmiddels immers in heel West-Europa onverbiddelijk toe – zowel buiten als binnen de Kerk. Niettemin plaatste de paus grote vraagtekens bij de ‘voorlopersrol’ van Nederlandse katholieken die het geloof al te wereldlijk beleefden. Dat gold overigens ook voor de voorlopersrol van Nederland op het gebied van de wetgeving over bijvoorbeeld Abortus en Euthanasie. De paus stemde in met de conclusie van de bisschoppen dat "men zonder overdrijving kan stellen dat de kerken in Nederland zich in een missionaire situatie bevinden", een zin die in de pers terechtkwam als ‘Nederland missieland’. Maar de manier om aan het einde van de twintigste eeuw missie te bedrijven, daar was men het over eens, was anders dan aan het begin van die eeuw. Het nieuwe toverwoord was ‘dialoog’. Voor de harde confrontatie, zo luidde de conclusie in Rome, was geen plaats meer.

Ad-limina van 1998: ontspannen sfeer
De bisschoppen van Nederland zetten zwaar in op dialoog en communicatie. Daarbij hadden ze te maken met een beduidend minder fel geworden polarisatie in de kerkprovincie en een grotere belangstelling voor de Kerk in de niet-kerkelijke buitenwereld. Intern werden gesprekken belegd met allerlei groeperingen binnen de Kerk. Vaak bleek daarbij dat er nog veel vooroordelen leefden, maar ook dat de bereidheid om over verschillen heen te stappen groeide. Het Ad Limina-bezoek van 1998 vond al in een meer ontspannen sfeer plaats.

		Kerk in Nederland anno 2004 Tijdens het Ad-liminabezoek van 2004 werd in het RKK-programma Soeterbeeck de balans opgemaakt over de bisschoppen en de Kerk in Nederland met theoloog Erik Borgman en met deken Matthieu Wagemaker.
					Soeterbeeck 00:13:07

Met dank aan het Secretariaat van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland, dat welwillend de belangrijkste gedeelten van de teksten over de recente Nederlandse Ad-limina-bezoeken ter beschikking heeft gesteld.