Mysterie
Het idee om de seminariesoap te maken, is ontstaan uit nieuwsgierigheid. Een priesteropleiding is iets mysterieus, een plek waar de meeste mensen nooit zullen komen.

Spannend...
Ik was best wat gespannen toen ik drie maanden geleden mijn eerste stap binnen het seminarie zette. Ik had ook de nodige vooroordelen en vragen, want tegenwoordig is het toch wel uitzonderlijk om voor het priesterschap te kiezen. Zeker als je nog zo jong bent als de meeste jongens op Tiltenberg. Begin 20, dat is toch de leeftijd om helemaal los te gaan?

Raar?
Wat zouden dit voor jongens zijn? Extreem gelovigen, afgesloten van de werkelijkheid, ouderwets en wereldvreemd? Zagen ze eigenlijk wel eens vrouwen, was het niet heel raar dat ik daar als jonge vrouw straks gewoon de gemeenschap zou binnenstappen?

Passie voor God
Maar… Johannes, Sander en Gino bleken drie hele gewone jongens met dezelfde passies als andere jongens van hun leeftijd. Wielrennen, fitness, lezen, studeren. Met als enige verschil een bovengemiddeld grote passie voor God. Al snel voelde ik me vertrouwd in de gemeenschap. Mijn regelmatige bezoeken en hun gastvrijheid maakte dat ik me steeds meer thuis ging voelen. De gemeenschap heeft iets weg van een grote familie, heel gezellig.

Griepgolf
Alleen bij mijn laatste bezoek merkte ik dat er ook een nadeel zit aan leven in een gemeenschap. Het was kerst en ik ging voor de laatste keer met mijn camera op bezoek. Nadat ik de meeste jongens een hand had gegeven, kwam ik erachter dat de heersende griepgolf de hele gemeenschap had getroffen. Doordat ze studeren, eten en slapen in dezelfde ruimte, is het voor zo’n virus makkelijk om zich te verspreiden. Vervelend voor de jongens, maar ook voor mij. Ik ben namelijk zwanger en dan is het toch verstandig om extra voorzichtig te zijn. Gelukkig ben ik niet ziek geworden en volgens de laatste berichten is de jaarlijkse griepgolf daar ook weer voorbij.

Ruby Greeve, 5 januari 2009