Vandaag begint in Toronto de Wereld-Aids-conferentie. In dat kader vandaag een herhaling van de reportage die Kitty Mul vorig jaar maakte in Kenia rond het werk van de Fraters van Tilburg. Ze zetten zich daar onder meer in voor Aidslijders, onderwijs en straatkinderen.
Het tweede Kloosteruur heeft tot thema: Je thuis voelen (HH van 6-11-05).


het eerste Kloosteruur

Fraters van Tilburg in Kenia
In februari 2005 bezocht Kitty Mul in Kenia enkele projecten van de Fraters van Tilburg oftewel van de Broeders van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid. En sinds de broeders in de jaren 60 van  de vorige eeuw in Kenia neerstreken hebben ze heel wat aan barmhartigheid gedaan. Onder het motto "shirikisho” wat delen betekent in het ki-swahili hebben ze hun geld, hun kennis en hun liefde met velen in het land gedeeld.
U hoort onder meer hoe de broeders Linus, Leo en Anthony ieder op eigen wijze hun steentje bijdragen aan het goede leven in Kenia. Broeder Anthony overleed in april van dit jaar. Dit Kloosteruur is hiermee een hommage aan broeder Antony.
De nuvolgende fotoimpressie bij deze reportage is van Gerrit van Laar. Voor meer foto's van Afrika en het werk van de broeders zie Stichting Equilibrium

Kitty Mul in gesprek met Broeder Leo van der Weijer. De school St. Justino in de sloppenwijken van Nairobi (Soweto) wordt gerund door de Fraters van Tilburg, vanuit hun basis in Umojo.


De kinderen krijgen tussen de middag eten. Vaak is dit het enige eten dat de kinderen per dag krijgen. Onder primitieve omstandigheden en tegen geringe kosten wordt de éénpansmaaltijd bereid.


Een klaslokaaltje, waar zo’n 30 kinderen op elkaar gepropt les krijgen.



"The cube of love” als voorbeeld van de absolute eenvoud in leermiddelen. Elke dag wordt deze dobbelsteen (of kubus) gerold. De tekst die bovenop komt te liggen bepaalt het gespreksthema van die dag. Bedacht door Broeder Leo van der Weijer zorgt deze eenvoudige dobbelsteen er vaak al na een paar weken voor dat nieuwe leerlingen beter en levenslustiger in hun vel steken.


Groepsfoto voor de St. Justinoschool. Staand in het midden: Frater Leo van der Weijer met rechts van hem Charles Nyakundi, het hoofd van deze school en van nog andere scholen in de sloppenwijken van Nairobi. Charles is zeer charismatisch en heeft een sterke binding met elke leerling op de scholen, die onder zijn leiding steeds meer leerlingen trekken.


"Prisoners are people too”: Een project - in zeven jaar uit de grond gestampt door Broeder Linus. Hulp aan gevangenen, van medicijnen en aanvullend eten tot en met scholing. Totaal hebben nu in Kenia zo’n 120.000 gevangenen (80 gevangenissen) direct of indirect te maken met dit project. Daarvan zijn er honderden die door scholing en hulp na hun vrijlating niet meer opnieuw strafbare feiten plegen, maar een beroep kunnen uitoefenen. Hulp is in dat geval een naaimachine of een gevulde gereedschapskist waarmee de ex-gedetineerde in de maatschappij een rol kan spelen.


Broeder Linus


Broeder Anthony Koning in februari 2005. Op 28 april vond op de Nakuru-Nairobi Highway een tragisch verkeersongeluk plaats waarbij Anthony om het leven kwam. Een groot verlies voor het Oyugis Integrated Project dat zich inzet voor HIV/Aids besmette mensen …… Op de muur staat geschilderd "Shirikisho” dat "samen delen” betekent in het Ki-swahili – de verplichte taal in Kenia, ook gesproken in Oeganda en Tanzania.


Oyugis Integrated Project. Het ondersteunt mensen die besmet zijn met HIV/Aids, maar biedt in deze winkel ook landbouwproducten en veterinaire medicijnen. Op die manier kunnen de lokale boeren zelf voorzien in hun onderhoud.


In Nyalenda (ten noorden van Oyugis) helpen Aids-patiënten elkaar en komen openlijk voor hun ziekte uit.

De reportage van Kitty Mul werd eerder uitgezonden op 28 augustus 2005

het tweede Kloosteruur

Column
Ralf Bodelier - over het negatieve beeld van Malawi, geschetst door reisboekenschrijver Paul Theroux. 'Ten onrechte',  zegt bodelier uit eigen ervaring.

Je thuis voelen
Dat was het thema van een Kloosteruur op 6 november 2005. Vandaag een herhaling van dat uur.

Thuis in Lombok
Over het onderwerp ‘je ergens thuis voelen’ trok Edith Boeker de wijk Lombok in Utrecht in en vroeg zomaar mensen op straat of ze zich een beetje thuis voelen in deze multiculturele wijk. Ze waren eigenlijk wel heel tevreden.

Anton Pieckhofje
Hoe kun je je thuis voelen als je dement wordt en moet verhuizen? Je geest laat je al in de steek en dan wordt je ook nog eens uit je vertrouwde omgeving geplaatst. Van pure onmacht en ellende gaan mensen zwerven, worden agressief, krijgen medicatie, worden opgesloten of zelfs vastgebonden. Vaak is zulk gedrag eerder een reactie op de omgeving waarin mensen zich niet thuis voelen, dan dat het voortkomt uit hun dementie.

Het Anton Piekhofje (foto: Het Klooster)

Daar weten ze van het Anton Pieckhofje in Haarlem alles van. Sinds 1989 wonen er 36 dementerende bejaarden, ieder in een eigen kamer met eigen spulletjes en huisdieren. Zo kun je er kippen tegen komen, mensen die op gekke tijden staan te koken of nog ontbijten tegen het middaguur. Uniformen worden er niet gedragen en vastbinden is er niet bij. Er gaat heus wel eens iets mis, maar het belangrijkste en mooiste is dat mensen er langer leven.Kitty Mul nam er een kijkje en praatte met directeur Niek de Boer.

Niek de Boer (foto: Het Klooster)