zondag 20 augustus 2006

Het Zuidlimburgse Schimmert viert feest dit weekend vanwege 125 jaar aanwezigheid van Montforts volgelingen in Nederland. Ze hebben zich niet onbetuigd gelaten! Enige Montfortanen vertellen er over. Verder een thema-uur over 'Woede', eerder uitgezonden in oktober 2005.





het eerste Kloosteruur

In het spoor van Montfort
Op 6 september a.s. is het 125 jaar geleden dat twee religieuze congregaties, vluchtten uit Frankrijk en zich vestigden in het Zuidlimburgse dorp Schimmert:  de vrouwen heetten  de Dochters der Wijsheid (Les filles de la sagesse) en mannen de montfortanen.  Allemaal volgelingen van Montfort oftewel Louis-Marie Grignion de Montfort. Vanuit Schimmert  zijn de twee beide congregaties uitgewaaierd over de hele wereld. De montfortanen bleven Schimmert trouw. Er woont nu nog een communiteit van zo'n tien medebroeders.

vlnr Kees Brugman, John van Oss, Theo Teunissen, Gerard Hautvast, Peter Denneman en Pieter Hoogland

Dit weekend  willen de montfortanen en de dochters der Wijsheid stilstaan bij het heuglijke feit, dat ze hier terecht kwamen 125 jaar geleden.
De montfortanen bouwden er het Klein-seminarie de apostolische school Sainte Marie, en  tot 1973, toen het gebouw gesloopt werd, hebben er 2876 jongens hun gymnasium daar gedaan. Kitty Mul toog met oud-studenten van het montfortaanse klein seminarie Sainte Marie naar Schimmert. Gerard Hautvast, Pieter Hoogland, Theo Teunissen, John van Oss, Kees Brugman en Peter Denneman halen herinneringen op en vertellen wat deze tijd voor hen betekent heeft…


het tweede Kloosteruur

Woede
De column van Ralf Bodelier gaat er over. 'Woede' was ook het thema van een Kloosteruur, dat eerder te beluisteren was op 16 oktober 2005. In deze tijd van 'korte lontjes' en alles-moet-gezegd-kunnen-worden is een bezinning op woede best op zijn plaats.

(foto: rkk)

Vandaar een herhaling van dat uur.
Wanneer was u voor het laatst echt woedend en hoe liep dat af? Met die vraag ging Kitty Mul de straat op in Bussum. Wat doe je als een vriend jouw vriend afpikt? Je kunt hem wel wat aandoen maar dat doe je niet. Maar wat dan wel en waar moet je heen met die woede? 



                                    

‘Wordt woede niet bedwongen
Dan doet die ons meer kwaad
dan datgene wat de woede opwekte’

(Seneca)

Als woede je leven bepaalt
‘Laat jouw woede niet met je op de loop gaan', dat zegt Maximus de Belijder eigenlijk in zijn Liber asceticus. Maar hoe doe je dat in de praktijk? Daarover gaat een najaarscursus van het franciscaans spiritueel centrum ‘La Verna’ in Amsterdam. Riet Engel is de cursusleidster en zij is geschoold in theologie, psychodrama en gestalttherapie. Daarin worden mensen bewust gemaakt van de manier waarop ze contact maken met hun omgeving. Een kant en klaar recept heeft Riet Engel niet voor woedende mensen, wel inzicht in gevoelens en reactiepatronen. Alleen dat kan je helpen om wijzer gebruik te maken van de kracht van woede. Heeft woede ook andere dan negatieve kanten? Edith Boeker praat erover met Riet Engel.

                                           ‘Woede maakt zwakken sterk’
                                                          
                                                                    (Ovidius)