Gamerecensie - Adam's Venture
door Frank G. Bosman
Geheim perkament
Het verhaal van Adam's Venture is een kruising tussen Dan Browns The Da Vinci Code en de Indiana Jones-films van Steven Spielberg en George Lucas. Een verder onbekende ontdekkingsreiziger Adam vindt in een oude Tempelierskerk in Frankrijk een geheim perkament met daarop een boodschap van de kruisridder Charles l'Heureux. Het perkament vertelt Adam waar de poort van Eden te vinden is, de ingang naar het mythisch-bjibelse paradijs uit Genesis. Adam weet het bedrijf Clairvaux Corporation te interesseren de missie te financieren. Clairvaux Corporation is een duidelijke knipoog naar Sint Bernardus van Clairvaux (1090-1153), geestelijk vader van de Tempeliers en voorvechter van de Kruistochten.
Waar is het verhaal?
Tot zo ver het achtergrondverhaal. Veel meer dan deze paar regels is er ook niet te vertellen. De karakters van ontdekkingsreizigers Adam en Evelyn en van professor Jacques Saint-Omair blijven zo plat als een dubbeltje. En ondanks de bijna expliciete hint naar de Tempeliers en de Kruistochten ontbreekt elk achtergrondverhaal. Waar komt Adam vandaan? Wat is zijn relatie met Evelyn? Wie is die onbekende kruisridder? Wat is de Clairvaux Corporation? Vragen, alleen maar vragen.
Saai
De technische staat van Adam's Venture is een volgend punt van grote zorg. Het is feitelijk een soort 'click-and-point-game', een genre dat eind jaren tachtig en begin jaren negentig erg populair was, maar dan zonder muis. Je kan weliswaar springen, rennen, kruipen en klimmen, maar alleen op die plekken waar dit functioneel is. Creativiteit is geen vereiste. Geen plaats om op ontdekkingstocht te gaan. Daar komt bij dat overal waar je iets kan doen (hendels overhalen of iets dergelijks) je een tekstballon krijgt om je dat ook te vertellen. Een belediging voor de intelligentie van elke gamer.
Eendimensionaal
De game is dan ook extreem lineair opgebouwd: je kan steeds maar één kant op, wat heel snel gaat vervelen. Moderne gamers zijn gewend om in een open game-omgeving zelf een richting op te gaan en om zelf de volgorde van missies te kiezen. In deze game is dat onmogelijk. Ook de puzzels waar Adam's Venture voor een groot deel uit bestaat, zijn ten eerste van een beledigende eenvoud en ten tweede er met de haren bijgesleept. Je verwacht dat de gekozen Bijbelteksten direct verband houden met het verhaal (welk verhaal?) van de game of met de scène waarin je beland bent. Maar niets van dit alles. Jammer, jammer, jammer.
Reli-game?
In november publiceerde het gratis dagblad Metro een groot artikel over Adam's Venture onder de titel "Geweldloze religame predikt liefde als wapen". “Toch is het geen evangeliserend epos geworden”, aldus Vertigo's programmeur Tristan Lambert (24), zelf overtuigd atheïst, in Metro. Zijn twee compagnons Richard Stitselaar en Vincent van Brummen (29) mogen in God geloven, de toon van Adam's Venture is nergens opdringerig, eerder luchtig en humoristisch. Van Brummen: “We hebben het zwaard en de rocketlauncher verruild voor het wapen van hoop, vertrouwen en liefde.”
Religieus sausje
De vraag is echter gerechtvaardigd of Adam's Venture wel een religame is. Ja natuurlijk, de Tuin van Eden is bijbels, net als die talloze citaten, en de verwijzingen naar de Tempeliers geven de game wel een christelijk sausje, maar het is dan vooral een sausje. Het blijft spelen met Bijbel en traditie, zonder dat het leidt tot een beter verstaan van beide. Evenmin heeft dit spel een verrassende filosofische of theologische boodschap voor de speler in petto. Het is saaiheid troef.
Bekentenis
Dan moet mij nog een laatste bekentenis van 't hart. In datzelfde Metro-interview werd ook ik geciteerd. "Mediatheoloog Frank Bosman (Universiteit van Tilburg) doet onderzoek naar de religieuze aspecten van videospellen: 'Adam's Venture is de eerste volwassen religame van Europese bodem'.” Ik heb deze quote inderdaad afgegeven, doch op basis van (later bleek summiere) informatie van de producent. Wat voor de publicatie van de game zich liet aanzien als een kleine revolutie in 'religame-land' bleek een grote teleurstelling te zijn. Waarvan akte.
Frank G. Bosman is cultuurtheoloog en verbonden aan de Faculteit Katholieke Theologie van de Universiteit van Tilburg. Zie www.goedgezelschap.eu.
