Soeterbeeck, 30 oktober 2007

Katholieke jongerendag
Een derde van alle jongeren gelooft nog maar in God. Hoe dragen zij hun geloof uit in een geseculariseerde samenleving? Wilfred Kemp praat met drie gelovige jongeren die respectievelijk katholiek, protestant en moslim zijn. Aanleiding voor de uitzending is de jaarlijkse katholieke jongerendag op 4 november in Den Bosch.

De verlegenheid voorbij
De ontkerkelijking heeft in de leeftijdsgroep van tussen de 18 en de 30 jaar dus behoorlijk toegeslagen. Jonge gelovigen hebben soms het imago braaf te zijn en vooral niet hip. Maar dit leidt niet tot onzekere types. Ze hebben de verlegenheid achter zich gelaten en zijn heel trots op hun geloof.

Louis en Augustinus
Dat geldt bijvoorbeeld voor Louis de Mast. “De meeste reacties die ik krijg gaan over de regels en de structuur van de rooms-katholieke kerk. Ik vind het altijd een uitdaging om duidelijk te maken dat geloven een gebeuren is en geen wet.” Voor Louis is de kerkvader Augustinus (354-430) een enorm inspirerende figuur mede om zijn krachtige oneliners als ‘Wij zijn de tijden’ en ‘Het gewicht van de liefde trok God naar de aarde’. In het filmpje aan het begin van de uitzending bezoekt Louis een dienst van de populaire baptistengemeente ‘Bethel’ in Drachten. De grote opkomst, 2 keer 1500 mensen waaronder ook veel jongeren, spreekt tot de verbeelding, maar echt thuis voelt Louis zich niet. “Ik mis toch de eucharistie”


Vlnr. Francien de Gier, Anny Sheikh en Louis de Mast (foto: RKK) 

Franciens persoonlijke relatie
Tweede gast is Francien de Gier voor wie de evangelische kerk wel de basis is. Ook haar valt het op dat jongeren godsdienst associëren met regels. ‘Terwijl het daar uiteindelijk niet om gaat. God is liefde, veroordeelt niet en het gaat om de persoonlijke relatie die je met Hem hebt. Francien is laatst in Rome geweest. “Er zullen ongetwijfeld gave dingen in het katholicisme zitten, maar ik vind het toch een beetje poppenkast. En die Mariaverering is evenmin aan mij besteed. Maar Rome is prachtig. Cool om er te zijn. Ik dacht: whooh, wat heeft deze stroming toch een grote wereldwijde impact.”

De hoofddoek van Anny
Derde gast is Anny Sheikh, overtuigd moslima, dochter van een Surinaamse moeder en een Pakistaanse vader. De islam geeft haar innerlijke rust. Drie jaar geleden is ze een hoofddoek gaan dragen omdat ze dat een goede consequentie vindt van haar moslim zijn. “Ik krijg nooit negatieve reacties. Het hangt van je eigen opstelling af. De media beschouwen een hoofddoek als een belemmering, maar ik heb het nooit zo ervaren.”  Anny kan zich niet voorstellen christen te zijn, maar vindt de dialoog wel heel belangrijk. Met haar islamitische studentenvereniging heeft ze synagogen en kerken bezocht. “Dan kom je ook achter de overeenkomsten. Hoe zou je een ander geloof kunnen uitsluiten als je goed wilt zijn voor een ander?”