Soeterbeeck, 13 november 2007


Kan zelfs iets onvergeeflijks toch worden vergeven? Soms wil je vergeven maar lukt het niet. Bijvoorbeeld wanneer iemand helemaal geen spijt heeft van wat hij je heeft aangedaan. In Soeterbeeck discussieert Wilfred Kemp over vergeven met theoloog Frits de Lange, psycholoog Marjan Waltman en Els Reezigt, die jarenlang door haar vader werd misbruikt.

Incestoverlevende
Els Reezigt deed er 15 jaar over om haar vader te vergeven. Hij had geen berouw en gaf de alcohol de schuld, nooit zichzelf. Ze verbrak het contact maar slaagde er toch in een punt te zetten achter haar woede en haar slachtofferschap. Els noemt zichzelf bewust ‘incestoverlevende’. Ze is van mening dat voor vergeving geen verzoening nodig is.

Zonder berouw geen vergeving
Volgens theoloog Frits de Lange is vergeving zonder berouw en verzoening niet mogelijk. De verstoorde relatie moet worden hersteld, en daarvoor is berouw van de dader noodzakelijk. Hij ziet vergeving als de smeerolie van onze samenleving, een proces dat het mogelijk maakt om weer met elkaar verder te gaan. “Toch wil ik niet van een morele plicht spreken. Er zijn gevallen waarin je niet moet vergeven."


Els Reezigt en Frits de Lange (foto: RKK)

Vergeven doe je vanuit jezelf
Volgens psycholoog Marjan Waltman is vergeving een intiem proces van één persoon. De belangrijkste stap in het proces is volgens haar dat je je eigen pijn loskoppelt van de dader, waardoor je onafhankelijk van hem wordt. 

Marjan Waltman (foto: RKK)

* Stichting Slachtoffers & Daders
Deze stichting richt zich op dit moment uitsluitend op slachtoffers van geweld en agressie, vermogensdelicten en verkeersslachtoffers. De stichting heeft plannen om voor slachtoffers en nabestaanden van levensdelicten, alsmede zedenslachtoffers in de toekomst ontmoetingen te organiseren.

* Rebalancing

* VSK
Vereniging tegen Seksuele Kindermishandeling binnen het gezin, familie en andere vertrouwensrelaties.